شعری دیگر از هوشنگ ابتهاج ( ه . الف . سایه )


یا لطیف

با من بی کس تنها شده ، یارا تو بمان

همه رفتند ازین خانه ، خدا را تو بمان

من بی برگ خزان دیده ، دگر رفتنی ام

تو همه بار و بری ، تازه بهارا تو بمان

داغ و درد است همه نقش و نگار دل من

بنگر این نقش به خون شسته ، نگارا تو بمان

زین بیابان گذری نیست سواران را ، لیک

دل ما خوش به فریبی است ، غبارا تو بمان

هر دم از حلقه ی عاشق ، پریشانی رفت

به سر زلف بتان ، سلسله دارا تو بمان

شهریارا تو بمان بر سر این خیل یتیم

پدرا ، یارا ، اندوهگسارا تو بمان

سایه در پای تو چون موج چه خوش زار گریست

که سر سبز تو خوش باشد ، کنار تو بمان



                   دوست دار دوستیهای شما علی             


/ 4 نظر / 5 بازدید
نسیم

خیلی شعر قشنگی بود . وبلاگ خوب و قشنگی داری

شازده کوچکولو

سلام شعر زیبایی بود شعرهای فروغ هم خیلی زیباست موفق باشید یا حق