دلتنگیهای من ( مستی و راستی )

یا لطیف

مست بودم

شجاع تر از گلادیاتورهای رُم

رهاتر از باد و باران

مست بودم باتو

               در تنهایی خویش

دوستت دارم

گفتم و نشنیدی

با توام ای رویای شبهای دلتنگی من

                                 دوستت دارم !!

بازهم بی تفاوت گذشتی

راستی ، نمی شنیدی ؟

یا می شنیدی و دوست داشتنم کم بود !؟

مست و جام به دستم

اما ؛ توان گفتنم نیست

بوسه هایم را خرج خواهم کرد

                           در مستی و راستی خویش

به تو نگاه خواهم کرد

پُر خواهم شد از نداشتن هایت

فراموش خواهم کرد

                 رویای خویش

مست خواهم گشت

مست مست ازعطر نفسهایت

بازی خواهم کرد با شهوت و بوسه هایم

                                با دنیای خویش

همچون ققنوس که می سوزد در آتش عشق

                        خواهم سوخت در رویای خویش

                                 « ققنوس 18 خرداد 1389 »

                             دوست دار دوستیهای شما علی                      

/ 39 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دختری از تبار مترسک ها

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود یا رب اندر کنف سایه آن سرو بلند گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود آخر ای خاتم جمشید همایون آثار گر فتد عکس تو بر نقش نگینم چه شود واعظ شهر چو مهر ملک و شحنه گزید من اگر مهر نگاری بگزینم چه شود عقلم از خانه به دررفت و گر می این است دیدم از پیش که در خانه دینم چه شود صرف شد عمر گران مایه به معشوقه و می تا از آنم چه به پیش آید از اینم چه شود خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت حافظ ار نیز بداند که چنینم چه شود

نانی آزاد

گله كردي اما چرا نگفتي ناني توي دلت چه خبره ؟ چرا گله هات يه طرفست چرا حال منم نمي پرسي ؟ چرا نمي خواي بدوني الان توي چه شرايطي هستم ؟ گوشي هات خاموش از هفت دولت آزاد ! اما نه علي ، نه مرد تپل دل ناني آزاد مدتيست كه دل نيست

نانی آزاد

چطور گله ميكني فراموشت كردم در صورتي كه خودت نيز ........