هنر + عشق = انسان

شادیهایم را با تو تقسیم خواهم کرد ای یاور همیشگی ذهن خسته من

              یا لطیف

 

کیستم !؟

چیستم !؟

        نشسته بر میان تل خاکستر !!

هیچ یادم نیست

                   هیچ .

آخر ؛ کدامین آتش اینگونه

خانه ام را کرده خاکستر !؟

کیستم !؟

ابراهیم !؟

گلستان گشته آتش وزمیانش سر برآوردم من !؟

هیچ ندانستم

              هیچ .

کیستم !؟

         بارها پرسیده از خویشم .

چیستم !؟

کس نمی دانست

                    سر خورده از خویشم .

 

            * * *

در وجودم رخنه کرده است شوق یک پرواز .

پرباز کردم

این آواز را آغاز کردم

پرواز کردم

               پرواز !!

آی ، دانایان پیر و فرتوت

من چیستم ؟

مرغکی تنها و خسته ؟

یا کلاغی ، زاغکی ، ساری ؟

کیستم من ؟ کیستم !!؟

 

           * * *

شنیدم؛ دانای دانایند

دو مرغک کان زمان شان آفرید " امید

                                 بر فراز صدر پیر  "

پرکشیدم

تا که دیدمشان ،

" دو خواهر مهربان با هم

یکی شان گفت آه خواهر جان

- جان خواهر جان

                       جوابش گفت آن یکی دیگر "

بیامد باز از فراز کوه خاکستر ، یکی دیگر

کو نیز نمی داند چیست این افسانه

                                     این تل خاکستر

- آری او آمد خواهرجان

تابگوییمش رود در پی جفتی برای خویش

زان پس باید بسازد آشیان خویش

جمع باید کنند هیمه

برقصند و بسایند منقار به منقار

تا برافروزند آتش

بسان ره روان رسم دیرنه

بسوزند در این آتش

                      مست و مستانه

تا که تخمی دگر آید پدید

زان تل خاکستر

                  همی دیگر ، همی دیگر

            * * *

شنیدم

پرگشودم

بازگشتم

آی ، دانایان پیر و فرتوت

- منم ققنوس

زاده این تل خاکستر

بسازم بر بلندای کوه آشیانه ای دیگر  

ساختم

       آغاز افسانه را ، پرداختم

من یافتم

همنشین آتش خویش

نشسته بر زمینی دور

                          - آن دیگر

آه اما ؛ افسوس

شکسته بال پروازش

 

 

 

                                 « ققنوس 30/05/90 »

نوشته شده در سه‌شنبه ۱ شهریور ۱۳٩٠ساعت ۱:۱٢ ‎ق.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |

 

 

یا لطیف

 

ساقیا رو چراغ بادیه افروز

تا زنم جامی از آن ساقر

که عذرا را کند مادر

‍ز آن جامی که در مستی ؛ مستانش

                         - گل بروید ز خاکستر

زنم جام های پی در پی

تا شوم مست از نگاه ساقی و ساقر

که اول جام را نوشم به نام نامی نامش

که رحمش ؛

افزون کند مهرش 

پس آن جام

 یکی دیگر !

                یکی دیگر ! 

                               « ققنوس  - 23 خرداد 1390 »

نوشته شده در دوشنبه ٢۳ خرداد ۱۳٩٠ساعت ٦:٠٥ ‎ب.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |

               یا لطیف

لحظه ها سوار بر عقربه ها درگذرند

پاندول ساعت میرود ، می آید

                       و فرمان مرگ لحظه ای صادر می شود.

میرود ، می آید

                مرگ لحظه ای دیگر

چه آوای عجیبی دارد مرگ لحظه ها :

                                      ـ " تیک ، تاک - تیک ، تاک "

و من به نظاره نشسته ام مرگ دقایق عمر خویش

تیک ، تاک

            تولد

                 عشق

                        مرگ

تیک ، تاک

          سفر به اعماق نگاه تو

تیک ، تاک

          حسرت بودن هایت

تیک ، تاک

و من هنوز به نظاره نشسته ام ،

                         مرگ لحظه های بیشتر را

که شاید دوباره تو بیایی با لحظه ای دیگر

تیک ، تاک - تیک ، تاک

این است صدای مرگ یک لحظه

و یا شاید صدای عشق بازی مرغی بر فراز تلی از هیزم

        و یا شاید ، صدای زایشی دیگر ز خاکستر

 

                                   « ققنوس ١٣٨٩/۶/١٩ »

 

              دوست دار دوستیهای شما علی                  

نوشته شده در جمعه ۱٩ شهریور ۱۳۸٩ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |



یا لطیف

بی تو مهتاب نمی خواهم

باد و باران نمی خواهم

دیوارکشم شیشه پنجره را

بی تو جز دیدن دیوار نمی خوام

پُر گشته شب و روزم ،

ز تو و چشم سیاه تو

بی تو و چشم سیاهت این زمانها نمی خواهم

دیده بسته ام به رهت ،

تا که بیایی از دور

بی تو و روشنی رویت این ره تاریک نمی خواهم

اتاق خاطره هایم

سرد و خاموش است بی خاطر تو

بی خاطر تو گرمی خاطرات را نمی خواهم

رخت بربسته ام ز ِ شهرخویش

تا نفسی سازم در هوای نفسهایت

بی گرمی نفسهایت آن شهر دگر نیز نمی خواهم

آتش گرفت تن از شررهای نگاه تو

ققنوسم و بی تو این آتش نمی خواهم

                           « ققنوس ٧/۶/٨٩ »             

           دوست دار دوستیهای شما علی             

 

نوشته شده در دوشنبه ۸ شهریور ۱۳۸٩ساعت ۳:٠٤ ‎ب.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |


یا لطیف

آمدم

           دوباره گشودم در بر این سرداب خیال

شاد گشتم

           چو در ذهنبدیدم روز وصال

دیده بستم

           پرواز دادم دل ؛ این مرغک بی پرو بال

  ــ " پر بازکن

       حرف عش را تو آغازکن

       پروازکن "

دیده باز کردم

دل خویش را از قفس آزاد کردم

دل ؛ پربازکرد

حرف خویش را آغازکرد

فریاد کرد !

    ــ " آمدی ؛ در باز کردی بر خیال

         شادگشتی ؛ در رویای روز وصال

         دیده بستی و ندیدی یار و یارِ یار  !! "


                  « ققنوس ١۶ مرداد ١٣٨٩ »

 

                    دوست دار دوستیهای شما علی                    

نوشته شده در یکشنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٩ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |

یا لطیف

قفسی ساخته ام ، جنسش از خاطره ها

آویخته ام

           در میان کوچه پنجره ها

مرغک خیالم اما

در قفس هوشیار نیست

سکوتش نغمه تلخی است

                           در میان این دیوارها

به امید جفتی هم سکوت خویش

پرواز داده مرغکم را برفراز بامها  و کوچه ها

آه ؛ اما

تا به منزلگه امید خراباتیها

                            دلم پرگشته از فاصله ها

حرفم اما ، وسعت این فاصله هاست

 

                                  « ققنوس 89/4/28 »

 

                      دوست دار دوستیهای شما علی                             

نوشته شده در شنبه ٢ امرداد ۱۳۸٩ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |

یا لطیف

مست بودم

شجاع تر از گلادیاتورهای رُم

رهاتر از باد و باران

مست بودم باتو

               در تنهایی خویش

دوستت دارم

گفتم و نشنیدی

با توام ای رویای شبهای دلتنگی من

                                 دوستت دارم !!

بازهم بی تفاوت گذشتی

راستی ، نمی شنیدی ؟

یا می شنیدی و دوست داشتنم کم بود !؟

مست و جام به دستم

اما ؛ توان گفتنم نیست

بوسه هایم را خرج خواهم کرد

                           در مستی و راستی خویش

به تو نگاه خواهم کرد

پُر خواهم شد از نداشتن هایت

فراموش خواهم کرد

                 رویای خویش

مست خواهم گشت

مست مست ازعطر نفسهایت

بازی خواهم کرد با شهوت و بوسه هایم

                                با دنیای خویش

همچون ققنوس که می سوزد در آتش عشق

                        خواهم سوخت در رویای خویش

                                 « ققنوس 18 خرداد 1389 »

                             دوست دار دوستیهای شما علی                      

نوشته شده در چهارشنبه ۱٩ خرداد ۱۳۸٩ساعت ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |

یا لطیف

امشب اگه بارون بیاد

مهتاب دیگه در نمی یاد

خداکنه که باد بیاد

ماه قشنگ بیرون بیاد

اما اگه که باد بیاد

                - تا ماه من بیرون بیاد

شُرشُر بارون بنمیاد

قشنگی شب سر میاد

        ***

آهای خدا قشنگه

یه جای کار میلنگه

اگه ابر بشه پاره پاره

دیگه بارون نباره

مهتاب میاد دوباره

اما آسمون پر ستاره

بی بارون فایده نداره

           ***

آهای خدا قشنگه

میشه بجای ابره

                  - ستاره بارون بباره؟

آخه مهتاب آتیش پاره

تو آسمون پرستاره

رقص قشنگی داره

وقتی بارون می باره

                        « ققنوس 8 اردیبهشت 89 »

              دوست دار دوستیهای شما                  

نوشته شده در دوشنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸٩ساعت ٩:٥٦ ‎ق.ظ توسط علی احمدپور نظرات () |


Design By : Night Skin

www.shereno.com